15. HICR SURESI

HICR SURESI

Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif, lâm, râ. Bunlar, kitabın ve apaçık bir Kur’ân’ın âyetleridir.

2. İnkâr edenler zaman zaman, “Keşke Müslüman olsaydık!” diye derin bir özlem duyarlar.

3. Bırak onları, yesinler, eğlensinler ve boş ümitler onları oyalayadursun. İleride yaptıklarının yanlış olduğunu bilecekler.

4. Biz, hiçbir toplumu ilâhî kitaptan haberdar kılmadan helâk etmedik.

5. Hiçbir millet, kendi ecelini ne ileri alabilir ne de geciktirebilir.

6. Dediler ki: “Ey kendisine Kur’ân indirilen! Sen mutlaka bir delisin.”

7. “Doğru sözlülerden isen, bize melekleri getirsene!”

8. Biz melekleri ancak bir amaç için indiririz. O zaman onlara mühlet verilmez.

9. Kur’ân’ı kesinlikle biz indirdik; elbette onu yine biz koruyacağız.

10. Andolsun ki senden önce gelip geçmiş topluluklar arasından peygamberler gönderdik.

11. Onlar, gelen peygamberi mutlaka alaya alırlardı.

12. Böylece biz de o alayı suçluların kalplerine sokarız.

13. Geçmişteki milletlerin durumu ortada iken, yine de ona inanmazlar.

14,15. Onlara gökten bir kapı açsaydık da oraya çıkmaya koyulsalardı; “şüphesiz ki gözlerimiz döndü; hayır, büyüye uğramış bir topluluk olduk” derlerdi.

16. Gerçekten de biz gökyüzüne büyük takımyıldızları/burçlar serpiştirdik ve onları seyredenler için süsleyip bezedik.

17. Onu kovulmuş her türlü şeytana karşı koruduk.

18. Ancak, kulak hırsızlığına kalkışan olursa, onun peşine de parlak bir ateş alevi takılır.

19. Yeryüzünü yaydık, oraya sabit dağlar diktik ve orada her şeyi ölçülü bitirdik.

20. Orada hem sizin için hem de sizin rızık veremeyeceğiniz varlıklar için geçimlikler var ettik.

21. Katımızda hazineleri olmayan hiçbir şey yoktur. Biz onu ancak bilinen bir ölçüye göre indiririz.

22. Biz, rüzgârları dölleyici olarak gönderdik ve böylece gökten su indirdik de sizi onunla suladık. Yoksa, siz o suyu depolayamazdınız.

23. Doğrusu biz diriltiriz, öldürürüz ve hepsinin vârisi biz kalırız.

24. Andolsun biz sizden önce gelip geçenleri de biliriz; geri kalanları da biliriz.

25. Şüphesiz, Rabbin onları toplayacaktır. Çünkü O, işini yerli yerince yapan, her şeyi bilendir.

26. Andolsun biz insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattık.
27. Cinleri de daha önce zehirli ateşten yaratmıştık.

28. Hani Rabbin meleklere demişti ki: “Ben kupkuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan bir insan yaratacağım.”

29. “Ona şekil verdiğim ve ona ruhumdan üflediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın!”

30. Meleklerin hepsi de hemen secde ettiler.

31. Fakat İblîs hariç! O, secde edenlerle beraber olmaktan kaçındı.

32. Allah, “Ey İblis! Secde edenlerle beraber olmayışının sebebi nedir?” dedi.

33. İblis, “Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattığın bir insana secde edecek değilim” dedi.

34. Allah şöyle buyurdu: “Öyle ise oradan çık! Artık kovuldun!”

35. “Muhakkak ki kıyamet gününe kadar lanet senin üzerine olacaktır.”

36. İblis, “Ey Rabbim! Öyle ise, öldükten sonra dirilme gününe kadar bana mühlet ver!” dedi.

37,38. Allah, “Sen bilinen bir vakte kadar kendilerine mühlet verilenlerdensin” buyurdu.

39,40. İblis dedi ki: “Ey Rabbim! Beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde onlara kötü davranışları süsleyeceğim ve ihlâslı kulların hariç onların hepsini mutlaka azdıracağım!”

41. Allah şöyle buyurdu: “Benim doğru yolum budur.”

42. “Şüphesiz, senin, kullarım üzerinde bir hakimiyetin yoktur. Ancak, azgınlardan sana uyanlar müstesna.”

43. Muhakkak cehennem, onların hepsine vaad olunan yerdir.

44. Cehennemin yedi kapısı vardır. Onlardan her kapı için birer grup ayrılmıştır

45. Takvâ sahipleri, elbette cennetlerde ve pınar başlarında olacaklar.

46. Oraya esenlik ve emniyetle giriniz!

47. Biz, onların gönüllerindeki kini söküp attık; onlar artık köşkler üzerinde karşı karşıya oturan kardeşler olacaklar.

48. Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmayacak ve onlar oradan çıkarılmayacaktır.

49. Kullarıma, benim çok bağışlayıcı ve merhamet sahibi olduğumu haber ver!

50. Benim azabımın elem verici bir azap olduğunu da bildir!

51. Onlara İbrâhim’in misafirlerinden de haber ver!

52. Onun yanına girdikleri zaman, “Selâm” dediler. İbrâhim, “Biz sizden çekiniyoruz” dedi.

53. Dediler ki: “Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz.”

54. İbrâhim, “Bana ihtiyarlık çökmesine rağmen beni müjdeliyor musunuz? Beni ne ile müjdeliyorsunuz?” dedi.

55. Melekler, “Sana gerçeği müjdeledik, sakın ümitsizliğe düşenlerden olma!” dediler.

56. İbrâhim, “Rabbinin rahmetinden sapıklardan başka kim ümit keser?” dedi.

57. İbrâhim, “Ey elçiler! Başka ne işiniz var?” dedi.

58. Dediler ki: “Biz, suçlu bir topluma gönderildik.”

59. “Ancak Lût ailesi hariç, inananların hepsini kurtaracağız.”

60. “Lût’un karısı müstesna; biz onun geri kalanlardan olmasını takdir ettik.”

61. Elçiler Lût ailesine gelince,

62. Lût onlara, “Hakikaten siz tanınmayan kimselersiniz” dedi.

63. Dediler ki: “Bilakis, biz sana, onların şüphe etmekte oldukları şeyi getirdik.”

64. “Sana gerçeği getirdik; biz, hakikaten doğru söyleyenleriz.”

65. “Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından yürü! Sizden hiç kimse, sakın dönüp de arkasına bakmasın; istenen yere gidiniz.”

66. Lût’a şu hükmümüzü vahyettik: “Sabaha çıkarlarken mutlaka onların ardı kesilmiş olacaktır.”

67. Şehir halkı, birbirlerini kutlayarak geldiler.

68. Lût onlara, “Bunlar benim misafirlerimdir. Sakın beni utandırmayınız!”

69. “Allah’tan sakının, beni rezil etmeyin!” dedi.

70. Bunun üzerine onlar da, “Biz seni başkalarının işine karışmaktan men etmemiş miydik?” dediler.

71. Lût, “Eğer düşündüğünüzü yapacaksanız, işte kızlarım, onlarla evlenin!” dedi.

72. Senin ömrüne andolsun ki onlar, sarhoşluklarının içinde bocalıyorlardı.

73. Güneş doğarken onları o korkunç ses yakaladı.

74. Böylece ülkelerinin üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

75. İşte bunda feraset/güçlü anlayış sahipleri için işaretler vardır.

76. Onlar hâlâ gözler önünde duran bir yol üzerindedirler.

77. Hakikaten bunda iman edenler için büyük bir ders vardır.

78. Eyke halkı da gerçekten zâlim idiler.

79. Biz onlardan da intikam aldık. İkisi de açık bir yol üzerindedir.

80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.

81. Biz onlara mucizelerimizi vermiştik; fakat onlar yüz çevirmişlerdi.

82. Onlar, dağlardan emniyet içinde kalacakları evler oyarlardı.

83. Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç ses yakaladı.

84. Kazandıkları kendilerine hiçbir yarar sağlamadı.

85. Biz gökleri, yeri ve bunlar arasında bulunanları bir amaç için yarattık. O saat de mutlaka gelecektir. Şimdi sen onlara karşı iyice tedbirli ol!

86. Şüphesiz Rabbin her şeyi yaratan ve her şeyi bilendir.

87. Andolsun ki biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve yüce Kur’ân’ı verdik.

88. Sakın onlardan bazı sınıflara verdiğimiz dünya nimetine göz dikme, onlardan dolayı üzülme ve müminlere alçak gönüllü ol!

89. De ki: “Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım.”

90. “Nitekim biz, bölücülere azabı indirmişizdir.”

91. Onlar, Kur’ân’ı bölüp ayıranlardır.

92,93. “Rabbin hakkı için, mutlaka onların hepsini yaptıklarından dolayı sorguya çekeceğiz.”

94. “Sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah’a ortak koşanlardan yüz çevir!”

95. “Seninle alay edip, ilâhî mesajı küçümseyenlere karşı biz sana yeteriz.”

96. “Onlar Allah ile beraber başka bir tanrı edinenlerdir. Yakında gerçeği bileceklerdir.”

97. “Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı senin canının sıkıldığını biliyoruz.”

98. “Sen şimdi Rabbini hamd ile tesbîh et ve secde edenlerden ol!”

99. “Sana yakîn/kesin bilgi ya da ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et!”