37. SAFFAT SURESI

SAFFAT SURESI

Bismillâhirrahmânirrahîm.

1,2,3,4. Sıra sıra dizilenlere, toplayıp sürenlere, Kur’ân okuyanlara andolsun ki sizin tanrınız tektir.

5. O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuş yerlerinin de Rabbidir.

6. Biz, o yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsleyip donattık.

7. O yakın göğü her türlü inatçı asi şeytandan koruduk.

8. Onlar ne kadar çırpınsalar da o yüce konseyi dinleyemezler ve her taraftan atışa tutulurlar.

9. Kovulurlar ve onlar için yakalarını bırakmayan bir azap vardır.

10. Yüce konseyden/topluluktan bir söz kapan olursa, onu da delice bir alev izler.

11. Şimdi onlara sor: “Yaratılış bakımından kendileri mi daha zor, yoksa bizim yarattıklarımız mı?” Biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

12. Sen hayran kaldın; onlarsa alay ediyorlar.

13. Kendilerine öğüt verilse, öğüt almıyorlar.

14. Bir âyet görseler, alay ediyorlar.

15. Onlar şöyle derler: “Bu, apaçık büyüden başka bir şey değildir.”

16. “Yani biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı diriltileceğiz?”

17. “Önceki atalarımız da mı?”

18. De ki: “Evet, siz hem de aşağılanarak diriltileceksiniz.”

19. O iş, sadece korkunç bir sesten ibarettir. Hemen onlar, diriltilmiş olarak bakıyorlardır.

20. “Vah bize! Bu ceza günüdür” diyecekler.

21. “Bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm günüdür.”

22,23,24. Allah, meleklerine şöyle emreder: “Zâlimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını, Allah’tan başka taptıkları tanrılarını toplayınız. Onlara cehennemin yolunu gösteriniz. Onları tutuklayınız, çünkü onlar sorguya çekilecekler.”

25. Size ne oldu ki, birbirinize yardım etmiyorsunuz?

26. Hayır! Onlar o gün teslim olmuşlardır.

27. Dönüp birbirlerine soracaklar.

28. Uyanlar, uyduklarına: “Siz, bize sağdan geliyordunuz” diyecekler.

29. Uyulanlar da şöyle diyecekler: “Siz zaten inanmıyordunuz.”

30. “Bizim sizi zorlayacak bir gücümüz yoktu. Siz kendiniz, azgın bir toplum olmuştunuz.”

31. “Şimdi bize Rabbimizin azap sözü kesinleşti. Artık birlikte tadacağız.”

32. “Sizi azdırdık, çünkü biz kendimiz azmıştık.”

33. O gün onlar azap çekmede ortaktırlar.

34. İşte biz suçlulara böyle yaparız.

35. Çünkü onlara, “Allah’tan başka tanrı yoktur” denildiğinde büyüklük taslarlardı.

36. Şöyle diyorlardı: “Ne yani, cin çarpmış bir şair için tanrılarımızı terk mi edelim?”

37. Hayır! O, gerçeği getirdi ve peygamberleri de doğruladı.

38. Şüphesiz siz acı azabı tadacaksınız.

39. Size, sadece yaptıklarınızın karşılığı verilecektir.

40. Ancak, Allah’ın hâlis kulları istisna edilecektir.

41. Bunlar için bilinen bir rızık vardır.

42,43,44. Türlü meyveler vardır. Onlar nimet cennetlerinde karşılıklı koltuklarda ağırlanacaklardır.

45,46. Aralarında bembeyaz, içenlerin lezzet aldığı kaynaklardan doldurulmuş kadehler dolaştırılacaktır.

47. O içecekte ne sersemletme vardır, ne de ondan dolayı sarhoş olurlar.

48. Yanlarında, gözlerini kendilerinden ayırmayan güzel gözlü eşleri olacaktır.

49. Onlar, gün yüzü görmemiş yumurta gibi bembeyazdır.

50. İşte o zaman, birbirlerine dönerek soracaklar.

51. İçlerinden biri, “Benim, bir arkadaşım vardı” der.

52. Derdi ki: “Sen de, öldükten sonra dirilmeye inananlardan mısın?”

53. “Biz ölüp kemik ve toprak haline geldiğimiz zaman, dirilip cezalandırılacak mıyız?”

54. “Siz onun durumuna vâkıf olmak ister misiniz?” dedi.

55. Etrafına bakınıp, birden onu cehennemin ortasında görecek.

56. Ona diyecek ki: “Allah’a andolsun ki, az kalsın beni de helâk edecektin.”

57. “Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, ben de seninle birlikte orada olanlardan olacaktım.”

58,59. “Biz, birinci ölümün dışında. bir daha ölmeyeceğiz, değil mi? Biz azap da görmeyeceğiz.”

60. İşte asıl büyük mutluluk ve kurtuluş budur.

61. Çalışanlar bunun için çalışsın!

62. “İkram olarak bu mu daha iyidir, yoksa zakkum ağacı mı?”

63. Biz o ağacı, zâlimler için bir azap kıldık.

64. O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.

65. Meyveleri şeytanların başları gibidir.

66. Onlar kesinlikle ondan yiyip, karınlarını onunla dolduracaklar.

67. Sonra, onun üzerine kaynar su karışımı bir içecek içerler.

68. Sonra onların dönüşü kesinlikle çılgın ateşe olacaktır.

69,70. Şüphesiz onlar atalarını sapıklıkta buldular ve peşlerinden koşup gittiler.

71. Andolsun ki, onlardan önce eski milletlerin çoğu sapıklığa düştü.

72. Şüphesiz, biz onlara uyarıcılar göndermiştik.

73. Uyarılanların sonucunun ne olduğuna bir bak!

74. Allah’ın ihlâslı kulları müstesna.

75. Andolsun, Nûh bize yalvarıp yakardı. Biz de duayı ne güzel kabul ederiz!

76. Kendisini ve ehlini o büyük felâketten kurtardık.

77. Sâdece onun soyunu geriye bırakmıştık.

78. Sonradan gelenler içinde ona iyi bir ün bıraktık.

79. Âlemlerde Nûh’a selâm olsun.

80. İşte biz, iyi iş yapanları böyle ödüllendiririz.

81. Çünkü o, bizim inanmış kullarımızdan idi.

82. Sonra diğerlerini suda boğduk.

83. Şüphesiz İbrâhim de Nûh’un milletinden idi.

84. Çünkü o, Rabbine samimi bir kalple yönelmişti.

85. O vakit, babasına ve kavmine şöyle demişti: “Neye tapıyorsunuz?”

86. “Allah’ı bırakıp uydurma tanrılar mı istiyorsunuz?”

87. “Âlemlerin Rabbi hakkında ne düşünüyorsunuz?”

88. İbrâhim yıldızlara bir göz attı.

89. “Ben hastayım” dedi.

90. Onlar da onu bırakıp uzaklaştılar.

91. O da tanrılarına yöneldi, “Yemez misiniz?” dedi.

92. “Neyiniz var; konuşmuyorsunuz!”

93. Bütün gücüyle onları kırmaya başladı.

94. Kavmi, koşarak ona geldi.

95. İbrâhim onlara şöyle söyledi: “Elinizle yonttuklarınıza mı tapıyorsunuz?”

96. “Oysa sizi de, yonttuklarınızı da Allah yaratmıştır.”

97. Kavmi, “Onun için bir yer yapın ve onu ateşe atın” dediler.

98. Ona tuzak kurmak istediler. Biz de onları alçaklardan kıldık.

99. İbrâhim, “Şüphesiz ben Rabbime gidiyorum. O beni doğru yola eriştirecektir” dedi.

100. “Ey Rabbim! Bana sâlihlerden olacak bir çocuk ver” dedi.

101. Bunun üzerine ona yumuşak huylu bir erkek çocuk müjdeledik.

102. Babasıyla beraber yürüyüp gezecek çağa erişince, “Yavrucuğum! Rüyamda seni boğazladığımı görüyorum; bir düşün; ne dersin?” dedi. O da, “Babacığım! Emrolunduğun şeyi yap! İnşallah beni sabredenlerden bulursun” diye cevap verdi.

103. Her ikisi de Allah’ın emrine teslim olunca, babası onu yan üstü yatırdı.

104,105. Biz ona şöyle seslendik: “Ey İbrâhim! Sen kesinlikle rüyanı doğruladın. İşte biz, iyileri böyle ödüllendiririz.”

106. Şüphesiz bu büyük bir imtihandır.

107. Biz ona kurtuluş bedeli olarak büyük bir kurban verdik.

108. Sonra gelenler içinde ona iyi bir ün bıraktık.

109. İbrâhim’e selâm olsun!

110. İyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.

111. Şüphesiz o, inanmış kullarımızdandı.

112. Ona, iyilerden bir peygamber olarak İshâk’ın müjdesini verdik.

113. Onu ve İshâk ailesini mübarek kıldık. O ikisinin soyundan iyi iş yapanlar da, kendilerine açıkça zulmedenler de vardır.

114. Andolsun, biz Mûsâ ve Hârûn’a da lütufta bulunduk.[

115. O ikisini ve kavimlerini, o büyük felaketten kurtardık.

116. Onlara yardım ettik. Onlar galip oldular.

117. Onlara apaçık kitabı verdik.

118. Onları doğru yola yönelttik.

119. Sonra gelenler içinde onlara iyi bir ün bıraktık.

120. Mûsâ ve Hârûn’a selâm olsun.

121. Şüphesiz iyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.

122. Onlar, inanmış kullarımızdandı.

123. Şüphesiz, İlyâs da peygamberlerdendir.

124. Bir zamanlar toplumuna şöyle demişti: “Sakınmıyor musunuz?”

125. “Ba‘l adlı puta tapıyorsunuz da, en güzel yaratıcıyı terk mi ediyorsunuz?”

126. “Sizin ve atalarınızın Rabbi olan Allah’ı bırakıyorsunuz öyle mi?”

127. Onu yalanladılar. Onlar bu sebeple sonunda cehenneme atılacaklardır.

128. Ancak Allah’ın samimi kulları hariç.

129. Sonra gelenler içinde ona da iyi bir ün bıraktık.

130. İlyâs’a da selâm olsun.

131. Şüphesiz, iyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.

132. O, inanmış kullarımızdandı.

133. Şüphesiz, Lût da peygamberlerdendir.

134. Biz, onu ve bütün ailesini kurtarmıştık.

135. Sâdece yaşlı bir kadın helâk olanlar arasında kaldı.

136. Sonra diğerlerini helâk ettik.

137. Sizler sabahleyin, onların helâk oldukları yerden geçersiniz.

138. Akşamleyin de. Hiç düşünmez misiniz?

139. Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendir.

140. Bir vakit, dolu gemi ile kaçmıştı.

141. Kura çekti ve kaybedenlerden oldu.

142. Balık onu yuttu. O kınanmayı hak etmişti.

143,144. Eğer Allah’ı sıkça ananlardan olmasaydı, kıyamet gününe kadar balığın karnında kalırdı.

145. Onu bitkin bir halde açık araziye attık.

146. Üzerini kabakgillerden bir bitki ile örttük.

147. Onu, nüfusu yüzbin veya daha fazla sayıda olan bir topluma peygamber olarak gönderdik.

148. Ona inandılar, bu sebeple biz de onları belli bir süreye kadar refah içinde yaşattık.

149. Müşriklere sor: “Kızlar Rabbinin de, erkekler onların mıdır?”

150. “Yoksa biz, melekleri onların gözü önünde kız olarak mı yarattık?”

151. Dikkat ediniz, kesinlikle onlar yalan uydurup duruyorlar.

152. “Allah doğurdu” diyorlar. Şüphesiz onlar yalancıdırlar.

153. Allah, kızları oğullara tercih mi etmiş?

154. Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz?

155. Hiç düşünmüyor musunuz?

156. Yoksa sizin açık bir deliliniz mi var?

157. Doğru sözlülerden iseniz, kitabınızı getiriniz.

158. Allah ile, görünmeyen varlıklar arasında bir soy bağı kurdular. Oysa görünmeyen varlıklar, müşriklerin cehenneme hazır edilecekler olduğunu bilmektedirler.

159. Allah, onların nitelendirmelerinden uzaktır.

160. Allah’ın samimi kulları hariç.

161,162,163. Sizler ve taptıklarınız, cehenneme girecek olandan başkasını kandırıp Allah’ın yolundan çıkaramazsınız.

164. Melekler şöyle derler: “Bizim her birimiz için bilinen bir makam vardır.”

165. “Biz saf tutarız.”

166. “Elbette Allah’ı noksan sıfatlardan uzak tutarız.”

167,168,169. Müşrikler, “Öncekilere verilenlerden bizde de bir kitap olsaydı, mutlaka Allah’ın ihlaslı kulları olurduk!” diyorlardı.

170. Buna rağmen Kur’ân’ı inkâr ettiler. Ama ileride bileceklerdir.

171. Andolsun, peygamber kullarımıza söz vermişizdir.

172. Doğrusu, onlar yardım göreceklerdir.

173. Bizim ordumuz şüphesiz üstün gelecektir.

174. Bir süreye kadar onlara aldırış etme.

175. Onların halini gözetle; onlar da gözetleyeceklerdir.

176. Azabımızı acele mi istiyorlar?

177. O azap yurtlarına indiğinde, uyarılmış olup da yola gelmeyenlerin sabahı ne kötü olur!

178. Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

179. Onların halini gözetle; onlar da gözetleyeceklerdir.

180. Senin güçlü olan Rabbin, onların nitelendirmelerinden uzaktır.

181. Peygamberlere selâm olsun.

182. Övgü de âlemlerin Rabbi Allah’a olsun.

Reklamlar