ZUHRUF SURESI

ZUHRUF SURESI

Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Hâ, mîm.

2. Apaçık kitaba andolsun.

3. Biz, anlayasınız diye onu Arapça bir Kur’ân yaptık.

4. O, katımızda bulunan bütün vahiylerin kaynağından çıkmıştır. O, gerçekten yücedir; hikmet doludur.

5. Siz haddi aşan kimseler oldunuz diye, sizi Kur’ân ile uyarmaktan vaz mı geçelim?

6. Daha önceki milletlere nice peygamberler göndermiştik.

7. Onlar, kendilerine gelen her peygamberi mutlaka alaya alırlardı.

8. Biz, bunlardan daha kuvvetli olanları da helâk ettik. Nitekim öncekilerde örneği geçmiştir.

9. Onlara, “Gökleri ve yeri kim yarattı?” diye soracak olursan; “Kesinlikle onları her şeye gücü yeten ve her şeyi bilen Allah yarattı” diye cevap vereceklerdir.

10. Allah, yeri size beşik yapmış ve doğru gidesiniz diye yeryüzünde size yollar yaratmıştır.

11. Gökten gerekli ölçüde tekrar tekrar suyu indiren Allah’tır. Biz o su ile ölü topraklara hayat veririz. İşte siz de böyle çıkarılacaksınız.

12. Bütün çiftleri O yaratmıştır; gemileri ve hayvanları binmeniz için hizmetinize vermiştir.

13. Onların sırtına kurulasınız ve üzerlerine yerleştiğinizde, Rabbinizin nimetini hatırlayarak şöyle diyesiniz diye, “Bunları bizim emrimize veren Allah, her türlü eksiklikten uzaktır. Aksi takdirde biz bunları emrimizin altına alamazdık.”

14. “Şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz.”

15. Ama onlar, kullarından bir kısmını, O’nun bir parçası saydılar. Gerçekten insan apaçık bir nankördür.

16. Yoksa Allah, yarattıklarından kızları kendisine aldı da oğulları size mi ayırdı?

17. Oysa, Rahmân’a yakıştırdıkları kızların müjdesi onlardan birine verilince, yüzü simsiyah kesilip içini üzüntü kaplar.

18. “Süs içinde büyüyen ve savaşmasını bilmeyen mi!” der.

19. Onlar, Rahmân’ın kulları olan meleklerin dişiler olduklarını kabul ettiler. Meleklerin yaratılışına tanık mı oldular? Onların bu tanıklıkları yazılacak ve bundan sorulacaklardır.

20. “Eğer Rahmân dileseydi putlara tapmazdık” dediler. Bu bilgisizce bir sözdür. Onlar sadece yalan söylemektedirler.

21. Yoksa onlara, Kur’ân’dan önce bir kitap verdik de onlar ona mı dayanıyorlar?

22. Hayır! Sadece, biz babalarımızı bir din üzerinde bulduk; biz de onların izinden gidiyoruz, derler.

23. Senden önce, peygamber gönderdiğimiz bütün beldelerin şımarıkları da aynı şekilde, “Şüphesiz biz babalarımızı bir yol üzerinde bulduk, biz de onların izlerini takip ediyoruz” demişlerdi.

24. Peygamberler, “Size, babalarınızı üzerinde bulduğunuz yoldan daha doğrusunu getirmiş olsak da mı?” diye sormuştu. Onlar da, “Şüphesiz biz, seninle gönderileni kesinlikle inkâr ediyoruz” diye cevap vermişlerdi.

25. Biz de bundan dolayı onları cezalandırmıştık. Yalancıların sonlarının nasıl olduğuna bir bak!

26,27. Hani bir vakit, İbrâhim de babasına ve toplumuna şöyle demişti: “Ben sizin taptıklarınızdan uzağım. Ben yalnız beni yokken yaratana ibadet ederim. Çünkü O, bana doğru yolu gösterecektir.”

28. Onun bu sözünü, ardından geleceklere sürekli kalacak bir ilke olarak bıraktık ki, insanlar Rabblerine dönsünler.

29. Doğrusu ben, bunları ve babalarını, bu gerçek ve onu açıklayan bir peygamber gelene kadar geçindirdim.

30. Bu gerçek kendilerine geldiğinde, “Bu bir büyüdür. Biz onu reddediyoruz” dediler.

31. Devamla dediler ki: “Bu Kur’ân, iki şehirden bir büyük adama indirilmeliydi!”

32. Rabbinin rahmetini onlar mı taksim ediyorlar? Biz onların dünya hayatındaki geçimliklerini taksim ettik ve bir kısmının diğerlerine iş gördürebilmesi için, bir kısmını bir kısmından derecelerle üstün kıldık. Rabbinin rahmeti onların biriktirdiklerinden daha iyidir.

33. İnsanlar bir tek ümmet haline gelmeyecek olsalardı, Rahmân’ı inkâr edenlerin evlerinin tavanlarını ve merdivenlerini gümüşten yapardık.

34,35. Evlerini gümüşten kapılar ve yaslanacakları koltuklarla donatıp süslerdik. Bütün bunlar sadece geçici dünya malıdır. Âhiret ise Rabbin katında muttakiler/ Allah’a saygı duyanlar içindir.

36. Kim Rahmân’ın zikrinden/öğüdünden yüz çevirirse, ona bir şeytan salarız; o, onun yoldaşı olur.

37. Şüphesiz bu şeytanlar onları doğru yoldan alıkoyarlar. Ama onlar hâlâ kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar.

38. Sonunda bize geldiklerinde, arkadaşına şöyle der: “Keşke benimle senin aranda iki doğu/dünya kadar uzaklık olsaydı. Sen ne kötü bir arkadaşmışsın!”

39. Kendilerine, “Bugün pişmanlığınızın size hiçbir faydası olmayacaktır. Çünkü siz zulmettiniz. Siz azapta da ortaksınız” denilir.

40. Manen sağır olanlara sen mi işittireceksin; yahut manevi körleri ve apaçık sapıklıkta olanları doğru yola sen mi ileteceksin?

41. Biz seni onlardan alıp götürsek de yine onlardan intikam alırız.

42. Yahut onlara vaad ettiğimiz azabı sana gösteririz. Çünkü bizim onlara gücümüz yeter.

43. Sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl! Şüphesiz sen dosdoğru yoldasın.

44. Doğrusu Kur’ân, sana ve kavmine bir şereftir. İleride ondan sorumlu tutulacaksınız.

45. Senden önce gönderdiğimiz peygamberlerimize şöyle sor: “Rahmân’dan başka tanrılara tapılmasını emretmiş miyiz?”

46. Andolsun biz, Mûsâ’yı mucizelerimizle Firavun’a ve onun ileri gelen adamlarına göndermiştik de Mûsâ, “Ben âlemlerin Rabbi’nin peygamberiyim” demişti.

47. Onlara mucizelerimizi getirince mucizelere gülüvermişlerdi.

48. Onlara gösterdiğimiz her mucize diğerinden daha büyüktü. Dönsünler diye onları azaba uğrattık.

49. Bunun üzerine dediler ki: “Ey sihirbaz! Seninle yaptığı sözleşmenin hatırına bizim için Rabbine dua et; çünkü biz artık doğru yola gireceğiz.”

50. Fakat biz onları azaptan kurtarır kurtarmaz, bir de bakarsın ki sözlerinden dönüvermişler.

51. Firavun, kavmine seslendi ve şöyle dedi: “Ey kavmim! Mısır mülkü ve altımdan akıp giden şu ırmaklar benim değil mi? Hâlâ görmüyor musunuz?”

52. “Yoksa ben, kendisi zayıf ve neredeyse söz anlatamayacak durumda bulunan şu adamdan daha üstün değil miyim?”

53. “Ona altın bilezikler verilmeli veya yanında yardımcı melekler gelmeli değil miydi?”

54. Firavun kavmini aldattı; onlar da kendisine boyun eğdiler. Onlar yoldan çıkmış bir kavim idiler.

55. Böylece bizi öfkelendirince, onlardan intikam aldık, hepsini suda boğduk.

56. Onları geçmişten bir hâtıra ve sonrakiler için bir ders örneği kıldık.

57,58. Meryem’in oğlu örnek gösterilince, senin toplumun hemen yaygarayı basarlar ve “Bizim tanrılarımız mı daha iyidir, yoksa o mu?” derler. Tartışmak için bu örneği verirler. Doğrusu onlar çok kavgacı bir toplumdur.

59. İsâ, kendisine nimet verdiğimiz ve kendisini İsrâiloğulları’na örnek kıldığımız bir kuldan başka bir şey değildir.

60. Eğer dileseydik, sizin yerinizde yeryüzünde melekler yaratırdık.

61. Şüphesiz Kur’ân, kıyametin kopacağını bildirir. Kıyamet hakkında hiç şüphe duymayınız. Bana tâbi olunuz. Dosdoğru yol budur.

62. Şeytan, sizi alıkoymasın. Şüphesiz o, sizin apaçık düşmanınızdır.

63. Îsâ, apaçık mucizeler getirince şöyle dedi: “Ben size bu hikmeti getirdim ve ayrılığa düştüğünüz şeylerden bir kısmını size açıklamak için geldim. Öyleyse Allah’a saygı duyunuz ve bana itaat ediniz.”

64. “Şüphesiz Allah, benim ve sizin yegane Rabbinizdir. Yalnız O’na kulluk ediniz; doğru yol budur.”

65. Bunun ardından gruplar, yine ayrılığa düştüler. Azabı acıklı günden dolayı vay o zâlimlerin hallerine!

66. Onlar, farkında olmadan kıyamet saatinin kendilerine ansızın gelmesinden başka bir şey beklemiyorlar.

67. O gün, Allah’ın emirlerine karşı gelmekten sakınanların dışında, bütün dostlar birbirlerine düşman olacaklardır.

68. “Ey kullarım! Bugün size korku yoktur ve siz üzülmeyeceksiniz de.”

69. “Bunlar, âyetlerimize inanan ve Müslüman olan kullarımdır.”

70. “Siz ve eşleriniz, büyük mutluluk içinde cennete giriniz.”

71. Onlara altın tepsiler ve kadehler dolaştırılır. Orada canlarının istediği, gözlerinin hoşlandığı her şey vardır. Siz orada süreli olarak kalacaksınız.

72. Sizi yaptıklarınıza karşılık mirasçı kıldığımız cennet, işte budur.

73. Orada, yiyeceğiniz çok meyveler vardır.

74. Şüphesiz suçlular, cehennem azabında süreli olarak kalacaklardır.

75. Azapları hafiflemeyecek ve orada ümitsizlik içinde kalacaklardır.

76. Biz onlara zulmetmedik; onlar kendilerine zulmetmişlerdir.

77. Onlar cehennem bekçisine şöyle seslenecekler: “Ey Mâlik! Rabbin bizi öldürsün.” Bekçi de, “Siz burada süreli olarak kalacaksınız” diyecektir.

78. Andolsun ki biz size hakkı getirdik. Fakat çoğunuz haktan hoşlanmıyordunuz.

79. Yoksa müşrikler inkâra karar mı verdiler? Şüphesiz biz de onları cezalandırmaya karar verdik.

80. Yoksa onlar, bizim onların sırlarını ve gizli gizli konuşmalarını işitmediğimizi mi sanıyorlar? Doğrusu, yanlarındaki meleklerimiz yaptıklarını yazmaktadırlar.

81. De ki: “Eğer Rahmân’ın bir çocuğu olsaydı, kulluk edenlerin ilki ben olurdum.”

82. Göklerin ve yerin Rabbi, egemenlik tahtının sahibi olan Allah, onların bu tür nitelendirmelerinden uzaktır.

83. Uyarıldıkları güne kavuşuncaya kadar bırak onları; eğlenceye dalsınlar, oynasınlar!

84. Gökte de Tanrı O’dur, yerde de Tanrı O’dur. O’nun her işinde hikmet vardır; her şeyi bilir.

85. Göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin mülkiyeti kendisine ait olan Allah en yücedir! Kıyametin bilgisi de O’nun katındadır. Sizler yalnız O’na döndürüleceksiniz.

86. Allah’tan başka yalvardıklarının, şefaat etmeye güçleri yoktur. Ancak bilerek gerçeğe tanıklık edenler hariç.

87. Onlara kendilerini kimin yarattığını sorsan, kesinlikle “Allah” diyeceklerdir. Buna rağmen nasıl da döndürülüyorlar!

88. Peygamber’in, “Ey Rabbim! Bunlar inanmayan bir toplumdur” sözüne Allah şöyle karşılık verir:

89. “Onlara karşı dikkatli ol ve “selam” size de! İleride gerçeği anlayacaklardır.”